სხვა ხედი. V თავი. პარადოქსი
სხვა ხედი. V თავი. პარადოქსი
1 / 2
Next
- ლამაზად გამოიყურები - სესილია უადგილო კომპლიმენტმა გააღიზიანა.
- დასხედით... - ჩაახველა დევიდმა. ახალმისულებს სახეზე დაბნეულობა შეატყო.
- ვიცი, შეიძლება ჩემმა დანახვამ გაგაკვირვათ, უბრალოდ, მაქსიმს გვერდში დგომა სჭირდებოდა... ხომ გესმით, ის სულ მარტოა, ჩემთვისაც არ აპირებდა რამის თქმას, სანამ სესილია მისცემდა უფლებას. ერთია, როცა რთულ მდგომარეობაში ხარ და ამაზე ბევრად უარესია, როცა მარტო ხარ.

- დევიდი ჩემთვის ძალიან ახლობელია, თვალდახუჭული ვენდობი. შეგიძლიათ თქვენც ენდოთ. - ჩაერთო მაქსიმი.
- გასაგებია, გვესმის... ასეა თუ ისე, ახლა ყველანი დიდი
თავსატეხის ქვეშ ვართ... მე ვიცი, რომ თქვენ ბავშვები ხართ, მესმის, რომ ამხელა პასუხისმგებლობის აღება ძალიან გერთულებათ და გაშინებთ, მაგრამ თქვენს ხელში სიცოცხლეა, ბავშვის სიცოცხლე, რომელიც თქვენი სიყვარულის ნაყოფია... - ენდი პირდაპირ საქმეზე გადავიდა. სესილია დუმდა, საუბრის წამოსაწყებად ძალა არ ჰყოფნიდა. აქა-იქ, როცა სიტუაციას სიღრმისეულად გააანალიზებდა, თავს ვერ იკავებდა და ერთი-ორი ცრემლი გადმოუგორდებოდა ხოლმე, რაც ვითარებას კიდევ უფრო ამძიმებდა.

- მე მიყვარს სესილია, გესმით?! - წამოიძახა მაქსიმმა. - მიყვარხარ, ჩემი ცხოვრება დიდი ხანია დაგიკავშირე და ჩემი მომავალი შენ გვერდით მაქვს წარმოდგენილი! რატომ გამოგყავვართ მკვლელი? რატომ ლაპარაკობთ ისე, თითქოს... თითქოს ბავშვის მოკვლა მინდა?! დიახ, არ მინდა, მაგრამ როგორ წარმოგიდგენიათ? ბავშვს გაზრდა ხომ უნდა? განათლების მიცემა, ყოველდღიური საზრდო?! სესილია, - მიუბრუნდა სესილიას. - გაიხსენე შენი გეგმები! შენი სიტყვები, ყოველთვის იმას გაიძახოდი, მშობლების ხარჯზე ოჯახის შექმნა პარაზიტობააო. ხო, ზუსტად ასე ამბობდი! მით უმეტეს, მე არც კი ვიცი, რას იტყვიან ამ ყველაფერზე ჩემი მშობლები, დამიდგებიან კი მხარში? დედაჩემს უკვე თვეზე მეტია საერთოდ არ დავლაპარაკებივარ. ჩემზე რომ იყოს დამოკიდებული, მოვიკლებდი ყველაფერს და ბავშვს და შენ მოგცემდით, მაგრამ... მაგრამ იმის გარანტიაც არ მაქვს, რომ მე მექნება რამე... არ ვმუშაობ, არასდროს მიმუშავია, გესმით? ვსწავლობ და ასე მოულოდნელად... სამსახურის პოვნასაც ხომ სჭირდება დრო? - თვალებამღვრეულს სიტყვა გაუწყდა და დადუმდა.

- მე... არ შემიძლია მოვკლა ბავშვი... და თუ მაინც გავაკეთე ეს, მასთან ერთად გაქრები შენც ჩემი ცხოვრებიდან.

- რატომ? ვერ ვხვდები, რატომ ამბობ ამას?!

- როგორ წარმოგიდგენია ამ ყველაფრის შემდეგ ჩვენი ურთიერთობა?!

- რა გამოდის, მხოლოდ ბავშვის გამო გინდა ჩემთან ყოფნა? ანუ ცოლად თუ გამომყვები, მხოლოდ ბავშვის გამო?

- ღმერთო! - წამოიყვირა აღშფოთებულმა სესილიამ - როგორ არ გესმის?!

- ეს არაფერ შუაშია, უბრალოდ, ნებისმიერი ქალისთვის წარმოუდგენელია ურთიერთობის გაგრძელება კაცთან, რომელთან ერთადაც ყოველთვის გაახსენდება, რომ საკუთარი შვილი მოკლა! - მკვახედ მიახალა ენდიმ.

- მე მგონი, აჯობებს, მარტო დავტოვოთ, დაილაპარაკებენ. - მშვიდად უთხრა ენდის დევიდმა და ორივენი უსიტყვოდ ადგნენ და გარეთ გავიდნენ.

მაქსიმი გაუბედავად მიუახლოვდა სესილიას და ხელზე ფრთხილად, სათუთად გადაუსვა საჩვენებელი თითი. სხვა დროს, ალბათ ეს ჟესტი სასიამოვნო მღელვარებას გამოიწვევდა სესილიაში, მაგრამ იმ მომენტში, როცა თავს ყველაზე უბედურად გრძნობდა, მოფერებამ საკუთარი თავისადმი სიბრალულის გრძნობა აღუძრა და აქვითინდა. მოულოდნელი რეაქციით შემცბარმა მაქსიმმა პირი გააღო, მაგრამ საჭირო სიტყვები ვერ მოძებნა. საყვარელი ქალის ცრემლები გულს უკლავდა, გაუსაძლისი იყო ამ სურათის ყურება მისთვის. იმ წამს მზად იყო, ყველაფერზე წასულიყო, ოღონდ მისთვის ყველაზე ძვირფასი, ბავშვური და სასაცილო ღიმილი დაენახა ცრემლებით გაჟღენთილი, ტკივილით დამანჭული გამომეტყველების ნაცვლად. სული შეეხუთა, გადაიხარა გოგონასკენ და ძლიერად მოეხვია.

- გთხოვ, შეწყვიტე!

- არ... შემიძლია - საბრალოდ ამოიგმინა და დადუმდა... რამდენიმე წამი ორივე დუმდა.

- არ ვიცი, რას გადავწყვეტ ხვალ, უბრალოდ მინდოდა, შენი იმედი მქონოდა ნებისმიერ შემთხვევაში, მაგრამ მეტისმეტად სუსტი ყოფილხარ იმისთვის, რომ ვინმეს დასაყრდენი იყო.

მაქსიმმა კვლავ გააღო პირი, უნდოდა, ეთქვა, რა თქმა უნდა, ნებისმიერ შემთხვევაში უნდა მენდოო, მაგრამ არაფერი თქვა. არ უნდოდა მასზე გავლენის მოეხდინა. რაოდენ ირონიულიც არ უნდა იყოს, სწორედ იმის შიშით გაუცრუა იმედები საყვარელ ქალს, იმედები რომ არ გაეცრუებინა. ჰო, პარადოქსულად ჟღერს, მაგრამ ფაქტი ამგვარი იყო: არ შეეძლო მისთვის საიმედო სიტყვები ეთქვა, რადგან ვერ მისცემდა იმას, რასაც იმსახურებდა, რაც იმედგაცრუებას გამოიწვევდა მომავალში. მაგრამ სადღაც, გულის სიღრმეში ორივემ იცოდა, რომ საკმარისი იყო სესილიას ეთქვა, ბავშვს სიცოცხლეს ჩუქნიდა, მაქსიმიც გაიზიარებდა გადაწყვეტილებას და მასთან ერთად იზრუნებდა ამ ბავშვის სიცოცხლის უზრუნველსაყოფად.

- გთხოვ, დამშვიდდი, შენთვის ნერვიულობა არ შეიძლება... - თქვა, მაგრამ თავადაც გააცნობიერა, რაოდენ არაფრისმომცემი და სულელური სიტყვები ამოსდიოდა პირიდან, რამდენჯერაც არ უნდა ეცადა რაიმეს თქმა და საკუთარი თავისადმი ზიზღი იგრძნო. მუჭი ძლიერად შეკრა და მაგიდას დაარტყა ბრაზის გასაქარვებლად.

- დამპირდი, რომ არ მიმატოვებ... გთხოვ! - უთხრა და გოგონას მუდარით სავსე, ზურმუხტისფრად აელვებული თვალები შეანათა.

- უნდა წავიდე.

სესილია ადგა და წავიდა, ხმაურიანი ნაბიჯით მივიდა მძიმე კარებამდე, გამოაღო და გარეთ გასულმა მძიმედ მიიხურა. დევიდი და ენდი კართან იდგნენ და სიგარეტს ეწეოდნენ, სესილიას დანახვაზე ორივე დაიძაბა.

- წავედით - უთხრა დას ისე, რომ არც კი შეუხედავს და ისიც უსიტყვოდ გაჰყვა.
1 / 2
Next
კომენტარები (0)
კომენტარი ჯერ არ გაკეთებულა
ამ კატეგორიების სხვა სიახლეები
მდუმარე სასტუმრო - ნიღაბი (თავი 14)
11:27 / 22-05-2018
დათქმულ დროს ელი ოთახიდან გამოიპარა და ფეხაკრეფით დაუყვა სარდაფში მიმავალ კიბეებს. პიტერი უკვე იქ ელოდა. ორივენი უხმოდ გაემართნენ იმ ადგილისაკენ, სადაც გვირაბი სამ ნაწილად იყოფოდა, მაგრამ არ გაუმართლათ.
მდუმარე სასტუმრო - ნიშნები (თავი 13)
14:11 / 21-05-2018
ელი მიხვდა, რომ "სიზმრების დამჭერის" ბადეში ლათინური ასოები იყო გაბნეული - ზოგი თავდაყირა, ზოგიც სარკისებურად იყო შეტრიალებული. სულ ექვსი ასო იყო.
მდუმარე სასტუმრო - საიდუმლო გასასვლელი (თავი 12)
10:53 / 19-05-2018
გათენდა თუ არა, ელი და ანა საგრიმიოროსაკენ გაემართნენ. ალესტერი უკვე იქ იყო. გოგონებს მხიარულად შეხვდა და ყველა იქ მყოფი სათითაოდ გააცნო.
მდუმარე სასტუმრო - გვირაბი (თავი 11)
11:35 / 18-05-2018
- ბოდიშს ვიხდი, თუ ხელი შეგიშალეთ! თქვენ, ალბათ, დღეს ჩამოხვედით, რადგან აქამდე არ მინახიხართ!
მდუმარე სასტუმრო - აკლდამა (თავი 10)
10:00 / 17-05-2018
კიბით სულ ბოლო სართულზე ავიდნენ. აღმოჩნდა, რომ სხვენზე ოთახები იყო გაკეთებული, მომსახურე პერსონალისთვის. ალესტერმა გოგონებს ერთ-ერთი ოთახის კარი გაუღო.
მდუმარე სასტუმრო - "თეთრი ქალიშვილი" მოჩვენება (თავი 9)
12:45 / 16-05-2018
ალესტერი ერთ-ერთ კართან შეჩერდა და ჯიბიდან პლასტიკური ბარათი ამოიღო. ძალიან პატარა, ბნელ ოთახში შევიდნენ. ოთახი ცარიელი იყო. მხოლოდ ერთ კედელზე ეკიდა დიდი სარკე, რომლიდანაც სააბაზანო ოთახი ჩანდა.
მდუმარე სასტუმრო - საშიში გადაწყვეტილება (თავი 8)
11:15 / 15-05-2018
ანა ჟღალი ფერის თმამ ძალიან შეცვალა. მოუხდა კიდეც და თითქოს, რაღაცით ელისაც დაემსგავსა... წესით, ადვილი დასაჯერებელი უნდა ყოფილიყო უცხოსთვის ის ტყუილი, რის თქმასაც ისინი აპირებდნენ.
მდუმარე სასტუმრო - დაკარგული (თავი 7)
12:15 / 13-05-2018
ელი მანქანას მივარდა, კარი გამოაღო და მეგი თითქმის ძალით გადმოათრია გარეთ. ხელები მხრებზე მოჰკიდა და გაფართოებული თვალებით დააკვირდა, რამე ხომ არ სჭირდა…
მდუმარე სასტუმრო - სახლი ტყეში (თავი 6)
14:26 / 11-05-2018
ელი და მეგი თითქმის ერთდროულად გამოვიდნენ სახლიდან.- დღეს ხომ ნამდვილად პარასკევია?- ხომ მშვიდობაა, მამა?
მდუმარე სასტუმრო - სისხლიანი მერი (თავი 5)
09:13 / 09-05-2018
ანა შემოსასვლელში იდგა და ხელში ვაშლის ღვეზელი ეჭირა. გრძელი ნაწნავი მხარზე გადმოეგდო და იღიმოდა.
გამოკითხვა
რომელ მომსახურებას იყენებთ ყველაზე ხშირად ფასდაკლების საიტებზე?
არქივის კალენდარი