საქმე №109. თავი 40. ვნებისგან გადამწვარი სამზარეულო
 საქმე №109.  თავი 40. ვნებისგან გადამწვარი სამზარეულო
1 / 2
Next
მანქანა კორპუსის წინ რომ გააჩერა, სანამ კიბეს აივლიდა, წინასწარ იცოდა, რაც ელოდა. ისე ერთობოდა ამ სიტუაციით, ისეთ კარგ ხასიათზე აყენებდა, ბოლო პერიოდის განმავლობაში პირველად გრძნობდა თავს ასე კარგად. ჭკუიდან გადაჰყავდა ლენას დაფარულ ეჭვიანობას, ახლა კი, როცა დაფარვასაც ვეღარ ახერხებდა და აშკარად იმჩნევდა, გაცილებით უკეთესი სანახავი იყო.

– კარგი იყო?! – სადარბაზოს სენსორული განათების ჩართვასაც კი დაასწრო ელენემ, ისეთი ხმით ჰკითხა, კიბეზე ნაცნობი ფიზიონომია რომ შენიშნა.
– საღამო მშვიდობისა! – დემნამ კი, ისე არხეინად გაუცინა, თითქოს მოახლოებული ომის გარდაუვალობას ვერც კი გრძნობდა.

– სად იყავი ამდენ ხანს?!
– ამდენ ხანს?! როდიდან მელოდები? – ჩაეცინა კიდევ ერთხელ და გვერდით უნდა მისჯდომოდა კიბეზე მოკალათებულს, ქალი გაცეცხლებული რომ წამოვარდა ფეხზე და წინ აესვეტა.
– დემნა, მოგკლავ! საკუთარი ხელით დაგახრჩობ!
– მინდა შეგახსენო, ჩემო ძვირფასო, საკმაოდ ცნობისმოყვარე მეზობლები რომ გვყავს და ასე აშკარა მუქარით მხოლოდ იმას მიაღწევ, პირველი ეჭვმიტანილი რომ გახდები, მე თუ რამე მომივა. – თვალი ჩაუკრა, პატარა ბავშვივით უჩქმიტა ლოყაზე, შემდეგ კი, უდარდელად შებრუნდა კარისკენ და აუღელვებლად მოარგო გასაღები საკეტს.

წამითაც არ ჩქარობდა. თითქოს განგებ, ხელოვნურად წელავდა ამ წუთებს, ელენეს მოთმინება საბოლოო ნიშნულამდე რომ მიეყვანა. ისე მოსწონდა ეს სიტუაცია, ლამის პოპკორნი მოემზადებინა, სავარძელში კომფორტულად მოკალათებულიყო და ისე მოესმინა ცოლის მონოლოგი, რომელსაც, ზუსტად იცოდა, რომ ვერსად წაუვიდოდა.

– უკვე ყოველგვარ ზღვარს გადადიხარ, ხვდები?! – და იფეთქა ელენემაც, როგორც კი სახლის კარი მიიხურეს. – რა იყო ეს? არა, მითხარი, რა იყო?!
– ლანჩი. – მხრები აიჩეჩა და დაღლილი სახით შეიხსნა ჰალსტუხი. – მიდი, ჩაი გამიკეთე რა, ძალიან დავიღალე!
– გაგიკეთებ და თავზე დაგასხამ!
– რატომ, თმისთვის არის კარგი? – გაიკვირვა გულწრფელად და ძლივს შეიკავა ხარხარი, ლენამ რომ მკერდზე მიიკრა გაშლილი ხელები.
– გეყოფა! მართლა მეტისმეტია! მე აქ ვზივარ, გელოდები, ჭკუიდან გადავდივარ, შენ კიდევ, ღმერთმა იცის, სად დადიხარ!
– რატომ მარტო ღმერთმა, დეამაც იცის. თუ გინდა, დაურეკე და გეტყვის.
– დემნა!
– რა? ჩემი მდივანია და ევალება, რომ იცოდეს!
– ღმერთო, შენ მართლა ჭკუიდან გადამიყვან! – ამოიღმუვლა და იმხელა ნაბიჯებით გავიდა სამზარეულოში, ხერგიანი დაეჭვებული მიჰყვა, მართლა ჩაის მომზადებას და თავზე გადასხმას ხომ არ მიპირებსო.
– ეგ ყოველთვის გამომდიოდა! – თუმცა, ონკანთან მისული რომ დაინახა, დამშვიდებული, მკერდზე ხელებგადაჯვარედინებული მიუდგა გვერდით და თვალიც ჩაუკრა სრული ეფექტისთვის.
– სხვა ქალებთან ფლირტიც თუ ასე კარგად გამოგდიოდა, ეგ არ ვიცოდი!
– ცუდი წარმოდგენა გქონია ჩემზე! სამწუხაროა...
– ისე ნუ იქცევი, საერთოდ რომ დავკარგო ის წარმოდგენა, რაც შემრჩა!
– ლენა, არ მითხრა, რომ ეჭვიანობ! – ისე შეიცხადა, თითქოს ახლაღა მიხვდა, რატომ იყო ქალი გაბრაზებული.
– შენ როზეს გარდა, კიდევ რამე დალიე თუ ისე მოგხიბლა მისმა გადმოყრილმა მკერდმა, რომ საერთოდ დაკარგე აზროვნების უნარი?!
– ან ერთს რას ერჩი და ან მეორეს? – სიცილით იკბინა ქვედა ტუჩზე და ელენეს გაფართოებული თვალები რომ დაინახა, მიხვდა, უკვე მართლა ზღვარზე იყო.
– რა თქვი?!
– რა ვთქვი?
– გაიმეორე, რა თქვი! გაბედე და გაიმეორე!
– ცომის საბრტყელებელი ჯოხი მოგაწოდო თუ პირდაპირ დანების ნაკრები გავხსნა?
– დემნა, იცოდე, კიდევ ერთი საქმის გამოძიება მოგიწევს, რომელიც ასმეცხრე მუხლით აღიძვრება, ახლავე, დეტალებში თუ არ მომიყვები ყველაფერს! რას ნიშნავს, რას ვერჩი? არა, როგორ ბედავ საერთოდ?! – ვეღარაფრით იკავებდა აღშფოთებას. ასეთი მშვიდი როგორ იყო? როგორ უყვებოდა ასე უდარდელად ამ ყველაფერს?
– რა მოგიყვე, შენი თვალით არ ნახე ყველაფერი? არა, მაინც რამ მოგიყვანა იქ? – სიცილით გაიქნია თავი და სახეზე უნდა მოეკიდა ხელები, ქალმა სწრაფად რომ გასწია თავი უკან.
– დაიწყე!
– ლენა, აჭარბებ უკვე!
– დაიწყე-მეთქი, გისმენ! რა ქენით ლანჩის შემდეგ, თავისთან დაგპატიჟა? თუ კაბინეტში ახვედით? – წარბიც არ უტოკდებოდა, ისე სერიოზულად ამბობდა ამ ყველაფერს და ცოტა არ იყოს, დემნას გაკვირვებაც გამოიწვია. ნუთუ, მართლა ასე რთულადაა საქმე?!
– რატომ არ გამოგვყევი უკან? თვითონ ნახავდი ყველაფერს! – გაუღიმა და თვითონვე შემოდგა ჩაიდანი გაზქურაზე. აშკარა იყო, ხანგრძლივი საუბარი რომ ელოდათ.
– მადლობა თქვი, რომ არ გამოგყევი! შენ მაგივრად ვაკეთებდი საქმეს.
– ელენე... გეყოფა-მეთქი! თქვი ახლა, რა მოისმინე?
– ჯერ შენ გისმენ. – წარბები აწკიპა და სამზარეულოს კარადაზე შემოსკუპდა. – კარგად გაერთეთ?
– არაჩვეულებრივად! – თვალები აატრიალა მობეზრებულმა. – ბრწყინვალედ! პირდაპირ გადარეული ვარ, ისეთი კარგი იყო!
– ხო, არა? ეჭვიც არ მეპარებოდა, ისე დააგვიანე!
– ჰო, ჯერ სახლამდე მივაცილე, მერე გადამეკიდა, ჩაიზე დაგპატიჟებ, შემოდიო. უარს ხო არ ვეტყოდი?! – მხრები აიჩეჩა უდანაშაულოდ და ელენე რომ სერიოზული სახით ჩამოხტა და მისკენ დაიძრა, მიხვდა, საკუთარი ხელით ითხრიდა სამარეს და ჩაწოლა კი არა, მიწის დაყრაც თვითონვე მოუწევდა, თუ კიდევ გააგრძელებდა.

– ესე იგი, ჩაიზე შეხვედი... – წარმოთქვა ნელა, გაწელილად და წამითაც არ მოუშორებია მზერა, ისე ჩამოადო კისერზე გადაჯვარედინებული ხელები. – გემრიელი იყო?
– რა ვიცი, ჩაი იყო...
– ტკბილი? – თავი გვერდზე გადახარა და წარბები აწკიპა.
– უკეთესიც შეიძლებოდა. – და დემნაც აჰყვა თამაშში. – ხომ იცი, ჩაის საკითხში ძალიან პრეტენზიული ვარ... – წელზე შემოხვია ხელები და მეტი დამაჯერებლობისთვის, თავიც დაიქნია. – უბრალო თემა ხომ არ არის!
– ჰო, ჩაი უმნიშვნელოვანესია! განსაკუთრებით, თუ პროფესიონალი აყენებს.
– ხომ არ დაგვეყენებინა? – ჩაეცინა და მოწყვეტით აკოცა ქვედა ტუჩზე.
– შეგეხო?
– ბატონო? – სიცილით გამოსწია თავი უკან. აი, ამას კი ნამდვილად არ ელოდა!
– მოგეკარა?! – ელენე კი, ისეთი სერიოზული იყო, ვერც კი დაეჭვდებოდით, თუ ხუმრობდა.
– საწოლზე მიმაბა და გამაუპატიურა!
– ხელებს მოვამტვრევ! – გაუღიმა სარკასტულად და შემდეგ ისე სწრაფად აკოცა, გააზრებაც არ აცადა.
საშინელი მესაკუთრე იყო. ზოგჯერ ისე სერიოზულად იმუქრებოდა, ნამდვილად არ გაგიკვირდებოდათ, თუ შეასრულებდა კიდეც. ჯიუტიც იყო და რამეზე თუ იტყოდა, რომ მისი იყო, ვეღარაფრით გადაათქმევინებდით შემდეგ. ახლაც, ხომ იცოდა, დემნა მის გასაბრაზებლად რომ ეუბნებოდა ამ ყველაფერს. წამითაც არ დაეჭვებულა, რომ რამე შეიძლებოდა მომხდარიყო, მაგრამ იმის გახსენებაზეც კი, როგორი მზერით უყურებდა დეა, როგორ ისწორებდა კაბის დეკოლტეს ან როგორ ეფლირტავებოდა, ტვინში სისხლი ექცეოდა და თავისუფლად შეეძლო, რამე დაეშავებინა.

– არ გაბედო და მეორედ ჩემ თვალწინ სხვას აღარ ეფლირტავო! – წაისისინა ისე, არც მოშორებია ქმრის ტუჩებს.
– ანუ შენგან მოშორებით შემიძლია? – დემნამ კი, მართალია, ჩაიფხუკუნა, თუმცა სულ გაუქრა სიცილის ხასიათი, ქალის ხელების შეხება რომ იგრძნო ქამრის შესაკრავთან.
– მე გაგაფრთხილე! – კიდევ ერთხელ მტკიცედ წარმოთქვა ლენამ და შემდეგ აღარც გაკვირვებია, ხერგიანმა ერთი მარტივი მოძრაობით, ცალი ხელით რომ შემოისვა წელზე და აჩქარებული ნაბიჯებით გაემართა საძინებლისკენ...
1 / 2
Next
კომენტარები (1)
ნინო
რა სიდებილეააა. ძლივს ჩავამთავრე, მეგონა ბოლომდე რამე მაინც იქნებოდა საინტერესო.ინდურ უაზრო სერიალ.

ამ კატეგორიების სხვა სიახლეები
ექსკლუზივი: როგორ ატარებს თავისუფალ დროს ტახტის ერთადერთი მემკვიდრე - დუბაის პრინცი და როგორ ფოტოებს აქვეყნებს „ინსტაგრამზე“
17:05 / 16-07-2018
სწორედ მის მშობლებს ჰქონდათ ისტორიაში ყველაზე მდიდრული ქორწილი, რომლის ბიუჯეტიც 137 მილიონ დოლარს შეადგენდა.
თუ გგონიათ, რომ 70 წლის შემდეგ მოიწყენთ, შეხედეთ, ამ ადამიანებს
13:41 / 14-07-2018
უმრავლესობას სიბერის ეშინია და ვერ წარმოუდგენია, რომ ბებერს, რაიმეს გაკეთება შეუძლია. ამ ადამიანებმა დაამტკიცეს, რომ სიბერე სასჯელი არაა, თუ თავად არ გადაწყვეტთ, დროზე ადრე დაბერებას.
თავშესაფარი. ძარცვა (თავი 13)
12:19 / 12-07-2018
გიორგი მანქანას სადარბაზოსთან მიჩერებს. ჯერ თვითონ გადადის, იქაურობას ზვერავს, სიტუაციის რისკებს ითვალისწინებს და მერე ისევ თავის სავარძელს უბრუნდება.
 ჩალის ქუდი - აქსესუარი, რომელიც შენს ლუქს განსაკუთრებულს გახდის
11:29 / 12-07-2018
გიფიქრიათ, რომელია ყველაზე იდუმალი აქსესუარი? იდუმალი არა იმიტომ, რომ მას უკავშირდება საიდუმლოებითა და თავგადასავლებით მოცული ისტორიები, არამედ იმიტომ, რომ მისი მორგებისას თავს გრძნობთ სწორედ ასე.
"პირველი ღამის" კოშმარი და მეთვრამეტე "არასოდეს"
15:32 / 10-07-2018
მამაკაცებისაგან განსხვავებით, ქალებს დეტალებში გვამახსოვრდება განსაკუთრებული მომენტები ჩვენი ცხოვრებიდან. ჩვენთვის მნიშვნელოვანია - პირველი პაემანი, პირველი კოცნა, პირველი ცეკვა მამაკაცთან (ნელ მუსიკაზე), პირველი... - ნუ, გასაგებია რაც... და ა.შ.
უსახელო: რა ბინადრობს ბერკლის სკვერის 50 ნომერ სახლში?
12:06 / 08-07-2018
ნისლიანი ლონდონი, კიდევ უფრო მისტიკურობას სძენს ქალაქს. თითქოს ყოველი ქუჩის კუთხიდან პოლტერგეისტი მოჩანს.
ისწავლე უცხოელების შეცდომებზე - ტოპ 4 რამ, რაც ამაზონზე „შოპინგის“ დროს ეშლებათ
12:28 / 04-07-2018
"ამაზონს" 390 $ მილიარდის კაპიტალი აქვს, რაც ბევრად აღემატება საცალო ვაჭრობაზე მომუშავე ნებისმიერი კომპანიის ფინანსებს.
რა საიდუმლოს მალავდა მკვლელი ძიძა - ერთადერთი პატიმარი ქალი ახალ ზელანდიაში
23:52 / 20-06-2018
ადგილობრივთა ლეგენდის მიხედვით, ბავშვებს აშინებდნენ, რომ თუ ცუდად მოიქცეოდნენ, მათთან ბოროტი ჯადოქარი, სახელად მინი დინი მივიდოდა. ეს ლეგენდა სიმართლეს მოკლებული სულაც არ იყო, რადგან პერსონაჟი რეალურად არსებობდა.
წვიმის ოცდაერთი მსხვერპლის სისხლს თბილისს წვიმა ვეღარასოდეს ჩამობანს - ისტორია, რომელიც წყალმა წაიღო...
12:50 / 13-06-2018
ზაფხულის ერთი დღე - 13 ივნისი, არაფრით გამორჩეული არ უნდა ყოფილიყო. მეგობრებს სახლში გათენებამდე უნდა ემეცადინათ; მოშორებით ბიჭს ჟღალთმიანი გოგონასთვის უნდა ეთქვა, რომ რუსეთში აღარ წავიდოდა, რადგან ერთი წითური გოგო შეუყვარდა.
ის, რაც მეტროს შესახებ არ იცოდით - თბილისის მეტროს ღამის ცხოვრება
15:15 / 05-06-2018
თბილისის მიწისქვეშეთი – რეალური თუ მოგონილი ისტორიებით, ლეგენდებითა და მითებით, თითქოს ცალკე სამყაროა. მისტიკური ქალაქი ქალაქის ქვეშ, რომელსაც თავისი ისტორია აქვს!
გამოკითხვა
რომელ მომსახურებას იყენებთ ყველაზე ხშირად ფასდაკლების საიტებზე?
არქივის კალენდარი
ორ სა ოთ ხუ პა შა კვ
252627282930 1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31